Halaman

Rabu, 01 April 2020

Materi Pacelathon Kelas 7


Pacelathon
Pacelathon utawa gunem yaiku omong-omongan wong siji karo liyane. Ing gunem mau kudu nggatekake sapa sing dijak gunem lan basa apa sing kudu digunakake. Seyogyane anggone gunem marang wong liya kudu nggatekake unggah-ungguhing basa, supaya anggone gunem padha baen kepenake. Basa jawa intine ana rong basa, yaiku basa jawa ngoko lan basa jawa krama. Basa ngoko digunakake kanggo micara marang wong sing wis rumaket utawa wong sing saprantaran., dene basa jawa krama digunakake marang wong kang lewih tuwa utawa perlu diajeni kanggo ndhuwurake wong kang dijak micara. Mula banjur ana basa ngoko alus lan basa krama alus.

1.        Basa Ngoko
  1.  Ngoko Lugu
Basa Jawa ngoko lugu yaiku sarana kanggo gunem sing kedadeyan saka tembung-tembung ngoko.
Basa ngoko lugu kanggo micara:
·      Wong tuwa marang wong enom
·      Wong tuwa marang anake
·      Wong saumuran sing wis akrab
·      Majikan marang bawahane
Tuladha :
·         Ngesuk nggrap PR Bahasa Jawa bareng ya!
·         Mas, aku arep nyilih buku basa jawane.
·         Rasane adem banget nek udan kaya kie.

  1.  Basa Ngoko Alus
          Basa ngoko alus yaiku sarana micara sing tembung-tembunge kedadeyan saka tembung ngoko kecampur krama alus. Sing dikramakake sesebutan wong lan tembung kriya (kata kerja). 
Basa ngoko alus kanggo micara:
·      Wong tuwa (sing lewih endhep jabatane) marang wong enom sing lewih dhuwur jabatane.
·      Wong sing saumuran tapi taksih kepengin ngurmati.
Tuladha:
·         Nimas, jenengan wis tindak nggone Bu guru?
·         Panjenengan arep dhahar apa?
·         Bu Guru arep kondur jam pira?

2.         Basa Krama
  1. Krama Lugu
Basa krama lugu yaiku sarana micara sing kabeh tembunge krama.
Basa krama lugu kanggo micara:
·      Wong sing lewih tuwa marang wong sing lewih enom (tesih kepengin ngormati).
·      Atasan marang bawahane sing lewih tuwa
Tuladha:
·           Ibu ajeng tumbas wos.
·           Bapak, sampeyan ajeng kesah pundi
·           Pak, ngenjang ajeng nedha napa?.

  1. Basa Krama Alus
Basa krama alus yaiku sarana micara sing tembung-tembunge kedadeyan saka tembung krama lan krama alus.
Basa krama alus kangge:
·      Anak marang wong tuwane
·      Wong enom marang wong tuwa
·      Kenalan anyar
·      Bawahan marang atasan
·      Wong lagi ndonga 
Tuladha:
·           Nuwun sewu asma panjenengan sinten?
·           Bapak badhe tindak dhateng Solo
·           Ibu sampun sare menapa dereng?



Materi Cerita Kidang Kencana



Cerita Ramayana iku caita kang sampun kawentar ing babad jawa.salah siji perangan/bagian saka cerita ramayana yaiku kidang kencana. Saderenge mlebu ing carita Ramayana Kidang Kencana, para siswa kudu mangerteni unsur intrinsik carita.

1.       Tema yaiku gagasan pokok sing ndhasari crita kanthi wutuh.

2.       Alur utawa plot yaiku lakune crita sing duweni sesambungan sebab akibat. Alur iku ana telung warna, yaiku akur maju, alur mundur lan alur campuran.

3.        Setting utawa latar. Setting saged awujud wektu, papan panggonan lan swasana.

4.       Paraga lan watake. Paraga iku tokoh ing cerita.

5.       Piwulang yaiku pesen singarep diaturake marang pamaos.


Kanggo cerita Ramaya Kidang Kencana ana ing ngisor niki nggih….

Kidang Kencana

Raden Rama punika putra kakungipun Prabu Dasarata, raja ing Ayodya kaliyan Dewi Koslaya. Ing satunggaling dinten Raden Rama ngumbara sesarengan kaliyan ingkang garwa, Dewi Sinta, lan ingkang rayi Raden Laksmana. Nalika tetiganipun dumugi ing wana, Dewi Sinta pirsa kumlebating kidang kencana, kidang ingkang warni emas. Kidang kala wau kekiter ing sacedhaking papan kalawau.

Rumaos kesengsem endahing kidang kencana, Dewi Sinta nyuwun dhateng ingkang garwa supados dipuncepengaken kidang kala wau. Awit tresnanipun dhateng garwa mila Raden Rama ugi nuruti panyuwunipun Dewi Sinta. Raden Rama enggal mbujeng kidang kencana. Rumaos dipunbujung, kidang kencana enggal lumebet ing wana. Raden Rama mbujeng kidang kencana lumebet wana saengga pisah kaliyan ingkang garwa lan ingkang rayi.

Pangoyaking kidang kencana dumugi wana ingkang peteng ndhedhet. Ing wana ingkang peteng kala wau, Raden Rama pirsa kumlebating kidang kencana. Raden Rama enggal menthang gendhewa, jemparing kaeneraken ing papan kumlebating kidang kencana. Jemparing lumepas tumama ing angganipun kidang lan sanalika kidang dumugining pejah. Sesarengan kaliyan ngglundhunging kidang kencana wonten swanten ingkang angemba swantenipun Raden Rama. Raden Rama nembe nglenggana menawi kenging apus.

Swanten pisambat kala wau dumugi papanipun Dewi Sinta lan Raden Laksmana. Dewi Sinta kagungan panganggep bilih swanten kala wau swantenipun ingkang garwa nanging Raden-Laksmana ngemutaken menawi swanten wau sanes swantenipun Raden Rama. Dewi Sinta tetep ing pamanggihipun, mila enggal dhawuh dhateng Raden Laksmana mitulungi Kaden Rama. Kaden Laksmana ugi tumuli bidhal.

Ing tengahing margi, Raden Rama kepanggih kaliyan Raden Laksmana. Sasampunipun cariyos ingkang nembe kemawon kedadosan, kekalihipun wangsul dhateng papanipun Dewi Sinta. Kejot penggalihipun Raden Rama lan Raden Laksmana pirsa Dewi Sinta boten wonten ing papanipun. Kekalihipun lajeng ngupadi Dewi Sinta.

Ing tengahing margi kekalihipun kepanggih kaliyan peksi Jathayu ingkang martakaken bilih Dewi Sinta kadhusta dening Rahwana, raja ing negari Alengka. Peksi Jathayu ugi matur bilih ingkang natoni dhirinipun menika boten sanes inggih Rahwana. Sabibaripun Cariyos, peksi Jathayu pejah.

Raden Rama lan Laksmana nglajengaken lampah. Ing tengahing margi kepanggih Kaliyan Anoman ingkang sumedya ngabdi dhateng Raden Rama,


Tembung-tembung kang angel saka cerita kidang kencana

 

Kakungipun                     : lanang

Satunggaling                   : salah sijine

Dinten                              : dina

Sesarengan                     : bareng-bareng

Garwa                               : bojo

Rayi                                    : adhi

Dumugi                                    : tekan

Wana                                : alas

Pirsa                                  : weruh

Kekiter                             : mubeng

Rumaos                                  : ngrasa

Dipuncepengaken            : dicekelna

Tresnanipun                    : cinta

Mbujeng                          : diburu

Gandhewa                        : panah

Pejah                                : mati

Swanten                          : swara

Apus                                  : digorohi

Dhawuh                           : prentah

Mitulungi                                 : nulungi

Bidhal                                : mangkat

Margi                                : dalan

Kadadosan                      : kedadeyan

Kejot                                 : kaget

Ngupadi                           : nggolet

Kepanggih                       : ketemu

Martakaken                           : aweh kabar

Kadhusta                         : dicolong

Selasa, 17 Maret 2020

Geguritan Jawa


Saiket rasa tresna
dening: Nur Fadilah

Tali kang tampa guna iki,
Kagubed ana ing sajeroning ati,
Katon ruwed lan bundhet,
Kadya ora bisa diudhari,
Nanging...
Nalika tumekaning waranggana,
kang nggawa rasa tresna ,
Tali sing nggubed ing jero ati ,
lon-lonan udhar,
dadi pratandha thethukule rasa tresna,
rasa sing tak angen-angen ana ing impen,
rasa tresna iki bakal tak iket karo rasa setya,
senajan namung saiket,
nanging tresna iki ora bakal mati,
nganti tumekaning pati.


Kuciwa
dening : Nur Fadilah

srengenge kang katon padhang,
nalika aku nyandhing sliramu,
wulan kang katon endah,
nalika aku nyawang manis esem sliramu,
nanging ....nanging saiki...
kabeh rasa iku wis bubrah,  wis ambyar,
nalika sliramu medhot janji suci,
medhot tali tresna kanggo wong liya,
kembang mawar kang tau ana ing atiku,
saiki wis layu, saiki wis mati,
kaya tresnaku marang sliramu.

Selasa, 10 Oktober 2017

surat ijin kuliah



Jakarta, 28 Oktober 2017
Kepada,
Yth. Bpk. Dosen (namanya)
di - Universitas Pamulang

Dengan Hormat,
Melalui surat ini, saya yang bertanda tangan di bawah ini:
Nama                          : Via Pamularsih
NIM                             : -
Kelas                           : -
Program Studi           : Akuntansi S-1
Fakultas                      : -

Mengajukan izin dan permohonan maaf karena tidak dapat mengikuti perkuliahan paha hari Sabtu, 28 Oktober 2017. Karena saya harus menghadiri acara gatering yang diprogramkan oleh kantor. Mengingat pentingnya acara tersebut maka saya mohon agar Bapak dapat memberikan izin kepada saya. Mengenai materi kuliah dan tugas yang mungkin akan diberikan, saya siap menerimanya dan akan berkoordinasi dengan teman yang mengikuti perkuliahan tersebut.

Demikian surat izin ini saya buat agar dapat dimaklumi, dan atas izin yang diberikan saya ucapkan terima kasih.

Dengan Hormat


 Via Pamularsih

Sabtu, 28 Mei 2016

cerkak



Nama              : Nur Fadilah
NIM                 : 11205244023
Kelas               : C
Mata Kuliah    : Sanggar Sastra

Tresna lan Petaka
Dening: Nur Fadilah
Rikala manungsa tresna  kaliyan banda donyane, ana kala sing bakal manungsa iku nangis, cidra, lan jaluk tulung marang sang cipta, iku jaman sing rabakal diramal utawi dikira-kira dening penggalih manungsa. Nalika alam iki wis ora gumathuk karo manungsa, alam iki bakal ngamuk. Dosa apa ta manungsa iki, apa ora syukur karo sing diparingi Sang Jagad Raya iki!. Wengi iki, awan katon peteng lan kandhel ora kaya biasane, Salman, penggembala sapi iku, langsung lebokake sapine nang kandange, amarga awane kathon mendung…ngaaaaak, swara sapi kang ora gelem mlebu kandhang. Salman trus narik sapi iku nganti mlebu kandhang. Salman kang dina-dinane ngarit suket iki, sipate apik, tekun, rajin, lan sregep ngibadah, ora kaya wong-wong tangga umah, sing saben dina dolanan, judi, wadonan, lan adoh karo sing gawe urip.
Jago wis pathing kluruk ing esuk iki, iku pratandha menawi dina wis esuk. Wayahe wong-wong padha nyambut gawe golek pangan lan kerja. Dina iki Kang Salman radi kebingungan amarga, sapi sing saben dina di ngaritna iku lara, ora gelem mangan apa-apa. “Salman, kwe kenapa, kok kayake gelisah tenan e, ra kaya biasane”, iku ujare tangge Kang saben dinane  lewat ngarep umahe Salman. Salman mung mangsuli “ ora apa-apa mung sapine lagi ora gelem mangan suket”. Karo mikir pie carane sapi iku mari lan gelem mangan. Salman ora entong akal, Salman terus golek godhong sari sing bisa gawe sapine mari maneh, akhire Salman golek godhong kuwi lan ketemu godhong kuwi. Langsung dipakanke nang sapine lan, seketika kuwi, sapine mari lan purun mam mangan suket maneh. Salman langsung seneng, merga sapine wis mari maneh.
Sawektu Salman golek suket, Salman mirsani tiyang saweg mabuk-mabukan nang ngisor jembatan, Salman namung priyatin weruh tingkah lakune wong ing desane sing kaya ngana kui. “ geh, Salman rene, melu pesta mabuk ora,,,rene ngombe bareng, enak iki , kya ngefly ki Salman”, Salman namung mangguk-mangguk, karo ngarit.
Sawise Salman balik ngarit, Salman ketemu karo Siti, “Sit, sampean ki saka ngendi e, kok nembe balik?” pitakone Salman karo mesem. Siti langsung mangsuli pitakenane Salman “Aku iki saka pasar mas, wis tuku sayur Kanggo ngesuk masak mas” Siti iki, wanita Kang disenengi dening Kang Salman. Salman nganterke Siti tekan ngarep umahe. Sakwise kui, Salman langsung balik nang umah nganterke suket sing wis diaritke mau awan. Sore kuwi tanggane Kang jenenge Burhan, ngajak Salman nang pasar malam. Burhan iki, pemuda ingkang remene seneng-seneng kaliyan wanita, dados sakwise balik kerja Kang Burhan iki ora bakalan ketinggalan jaman nek masalah wadonan. Pasti saben minggu gontak-ganti pacar. Salman sing wis katingal kesel kui, ra gelem diajak nang Burhan, merga awake sing wis kesel. “y wis nek sampean ra gelem tak ajak, aja nyesel yo nek aku gawa cwe cantik lan semok”, ature Burhan kang radi katingal akeh duit. Salman namung gedek-gedek kemawon marang Kang Burhan. Selang pinten-pinten wektu, Kang Burhan wis balik karo gawa endele sing cantik lan semok kui, wektu kui, Salman lagi lenggah ana ing teras umahe, “ kie Kang, genes sanget ra cewe iki, sampean si mau tak ajak ora gelem, nek gelem, wis tak gawake wedonan sing ayu saka iki Kang”, ature Kang Burhan kang lagi mabok lan ditatih dening cwe ayu kui”. Salman namung mangsuli, “Tobat to Kang, eling marang sing Maha Kuasa, aja diteruske le mabuk lan wadonane,” Kang Burhan malah nawarke ombenane. Kang Burhan sing wis mabuk kui, langsung digawa mlebu ngumahe Kang Burhan nang wadonan mau kui. Nang jero manahe Salman “y Allah, eling ana hambamu iki sing wis ora bener iki”.
Esuk iki, Salman arep nang pasar, arep golek clurit. Merga clurit sing biasa Kanggo ngarit, wis ora landep kaya anyare. Tiba-tiba nang tengah dalan, Salman ketemu karo Siti wanita pujaane, Salman langsung radi isin lan gugup, “ badhe tindak pundi yu Siti”, takone Salman karo mesem-mesem dewe, “ iki mas, arep tuku lisah kanggo masak gorengan mas, mase badhe tindak pasar ugi?”. Mangsulane Siti kang duwe rasa tresna ugi marang Kang Salman. “y sareng-sareng mawon le menyang pasare ti”. Akhire Kang Salman lan Siti menyang sareng-sareng nang pasar, karo gawa rasa tresna kui. Sawise kabeh wis dituku, Salman lan Siti wangsul datheng umahe dewe-dewe, nanging nang tengah dalan Salman lan Siti, ningali simbah-simbah arep nyebrang  dalan, ananging boten saged nyebrang, dados Siti lan Salman sareng-sareng nyebrangke simbah-simbah mau sing wis sepuh. Serasi lan duweni sifat ingang apik lan becik. Iku sipat sing diduweni dening Salman lan Siti.
Wengi kang terang iki, akeh wong-wong padha kumpul nang umahe Kang Burhan, pemuda sing wis kawentar nang pundhi-pundhi wadonane. Wong-wong nang kana padha mabuk, ana sing maen kartu, ana ugi sing lagi dolanan wadonane, saengga kahanan nang umahe Kang Burhan rame sanget. “kados pundi Kang, sampun pikantuk wadonan durung, di seneng-senengke pokoke wengi iki Kang”, pituture Kang Burhan marang kanca dolane sing lagi ngombe arak lan maen kartu. Umahe Kang Salman sing ora adoh saka umahe Kang Burhan iku, krasa terganggu karo tingkahlakune kanca-kancane Kang Burhan. Kang Salman namung mendel kemawon, amargi sampun bingung, kados pundi cara malih supados Kang Burhan tobat lan ora gawe gaduh wonten ing sisih kiwa tengene warga.
Jago sampun sami kluruk, iku pratanda menawi wis esuk, wong-wong kang padha seneng-seneng nang umahe Kang Burhan durung padha tangi. Ana sing turu karo wadonane, ana sing nyandhing arak lan sapanungggale. Dina kui, si Siti lewat nang ngarep umahe Kang Burhan, Siti namung kaget lan bingung, “ki wengi wis ana acara apa ta, kok rame tenan nang umahe Kang Burhan”. Kang Salman ingkang lagi ningali sapine, weruh Siti lewat nang ngarep umahe Kang Burhan, “ jenengan arep lunga ngendi ti, kok esuk-esuk tenan”, pitakone Kang Salman kanthi ati kang bungah, Siti langsung mangsuli kanthi nyedaki Kang Salman ingkang lagi ningali sapine “iki Kang arep jalan-jalan mawon, mumpung tesih esuk, Kang iku kok nang umahe Kang Burhan rame tenan, ana acara apa to Kang wau mbengi ki?” Kang Salman langsung mangsuli “iku, membengi ki ana pestane Kang Burhan karo kanca-kanca ti”. Siti namung mangguk-mangguk mawon. Kang Salman lan Siti lajeng cerita menapa kemawon kanthi kalih-kalihe kesupen menawi sampun siang. Si Salman lajeng ngajak Siti maem sareng ana ing angkringan mangke ndalu. Siti ingkang remen kaliyan Salman, wonten manah bungah sanget, amarga diajak maem sareng-ssareng kaliyan Salman. Siti lajeng purun.
Ngentosi mangke ndalu Salman, wis deg-degan manahe, kanthi kaya kendang sing lagi moni ra mandeg-mandeg, pokoke nganthi ora sabar maneh acara kui. Wengi wis teka, kui pratanda menawi acara kang diantu-antu sedela maneh arep teka. Kang Salman terus langsung dandan rapi lan wangi sanget, supados saged narik kawigatosane Siti. Sawise kabeh wis siap, Salman langsung nang umahe Siti. Wektu Kang Salman ngetoke motore, Kang Burhan lagi nang ngarep umah, “jenengan arep nang ndi Kang Salman, kok rapi tenan, kaya arep kondangan?”, pitakone Kang Burhan karo nyanding wadonane. Kang Salman langsung mangsuli “ki arep dolan karo Siti Kang”. Kang Burhan langsung mangsuli ugi “ohalah arep dolan karo Siti to, mending melu aku wae nang umahku, aku arep pesta gede-gedean maneh ki Kang, akeh wadone, ombene lah pokoke komplit Kang, tinimbang karo Siti, hahahahaha”. Kang Salman namung meneng wae lan gedeg-gedeg. Nang jero manah Salman berdoa “y Allah, paring pikiran padang Kang Burhan iki”.
Sawise wis siap, Kang Salman langsung mangkat. Tin-tin…..suara tlakson motore Kang Salman. Iku pratandha menawi Kang Salman wis dugi umahe Siti. Siti Kang wis kaprungu suara tlakson kui, langsung cepet-cepet metu saka umah. “eh Kang Salman sampun dugi”. Pituture Siti karo mesem. Kang Salman langsung mangsuli pitakone Siti “iyo ti, wah sampean genes tenan e ti, ayo numpak ti”. Siti namung mesem lan bungah sanget, krungu suara saka Kang Salman sing mangkono mau.  Siti lan Salman langsung mangkat nang angkrinagn sing wis disepakati. Neng nang papan sanese, Kang Burhan lagi pesta gede-gedean kaliyan kanca-kanca nang umahe. Ana sing lagi karo wadonane, ngombe, judi, mangan obat terlarang lan liya-liyane.
Kang Salman kaliyan Siti lajeng maem sareng-sareng nang angkringan kuwi, Salman lan Siti carios bab pakaryan, cita-cita lan sanes-sanes. Saderenge arep wangsul, Salman radi deg-degan, amargi badhe matur, menawi deweke tresna kaliyan Siti. “ sit,,,,,sampean purun kalih kula”, pitakone  Salman mawi deg-degan lan gugup. Siti lajeng mangsuli, “mas Salman ki ngomong opo to, kok aku ra donk Kang”. Salman langsung jelaske sing sabenere “kaya ngene lho ti, sakjane aku ki, tresna kaliyan sliramu,,,,,,,,,, menapa Siti purun kalih kula”. Siti sawise krungu mangkono, langsung atine bungah lan seneng, lajeng Siti langsung mangsuli “ inggih mas, kula yo ugi tresna kaliyan Kang Salman, kula purun mas”. Salman lajeng ugi bungah krungu wangsulane Siti Kang gawe bungah atine Salman.
Nang umahe Kang Burhan Kang lagi pesta, salah sijii kanca sing lagi mabok lan rokok ora sengaja buang putung rokok nang kasur, saengga putung kui gawe geni nang kasur lan ngobong umahe kang Burhan. Dados Kang Burhan lan wong-wong sing ana ing jero umahe Kang Burhan do kejebak, alias ra iso metu saka umahe kang Burhan. Kang Burhan namung ngorong-ngorong jaluk tulung, ananging boten wonten warga ingkang krungu. Dados Burhan lan kanca-kanca ingkang wonten ing daleme umahe Kang Burhan do mati kabeh, ora ana sing urip. Kang Salman lan Siti sing wis rampung mam bareng lan wis seneng-seneng kuwi langsung balik nang umah, sawise tekan umah, Kang Salman lan Siti kaget, amargi umahe Kang Burhan wis kebakar kabeh, kanti ora ana sing wutuh, “Kang, umahe Kang Burhan kebakar”, Kang Salman lajeng mangsuli, “he’eh ti, umahe kebakar, kok ora ana wong sing menangi yo, mesake tenan Kang Burhan, mau wis ngajak aku supaya melu pestane, malah akhire kaya ngene Kang, durung tobat, malah ajalmu kaya ngene Kang. Muga-muga dosane Kang Burhan diampuni dening Allah”. Kang Salman lan Siti lajeng nyuwun tulung kaliyan warga supados mademke geni sing ngobar umahe Kang Salman.
Pinten sasi selajenge, Kang Salman lan Siti bojo alias ndhaup kaluwarga. Kang Salman sanget tresna lan asih marang Siti, saengga gesange kaluwargane, begja mulya, lan dados kaluargi ingkang sakinah mawadah lan warohmah. Siti lan Kang Salman uripe makmur, mulya lan bahagia nganti dikaruniayi putra lan putri ingkang soleh lan solehah.

Jumat, 20 Mei 2016

tembung Camboran



Tembung Camboran
Tembung camboran yaiku tembung loro utawa luwih kang digandheng dadi siji lan duweni teges  anyar. Miturut Sry Satriya Tjatur Wisnu Sasangka, tembung camboran iku kaperang dadi loro, yaiku (miturut wujude)
1.      Camboran utuh yaiku tembung camboran kang dumadi saka tembung-tembung kang esih wutuh. Tuladhane:
Meja tulis, lemari kaca, iwak ayam, dhadha menthok, buku gambar, pitik walik,  raja lele (jenis beras), semar mendem (jenis makanan), adol bagus (jual tampan), tepa slira (timbang rasa), lembah manah (rendah hati), pasrah bongkokan (menyerah). Edi peni (apik banget), tindak tanduk (solahbawane), lara lapa( rekasa).enom tuwwa, gedhe cilik, bapa biyung, kaca mata.
2.      Camboran tugel yaiku tembung camboran kang anggone nggabung kanthi nyudha/ngurangi huruf ytawi foneme. Tuladhane:
Panas + atis = panastis
Abot + repot= botrepot
Balung + kulit = lunglit (tulang kulit)
Abang + ijo =bangjo (lampu merah)
Gedhe + bagus = dhegus (besar tampan)
Cendhek + dhuwur = dhekwur (pendhek tinggi)
Idu + abang = dubang ( ludah pemakan sirih)
Bathuk + klimis = thukmis (hidung belang)
Siji + loro = jiro
Ibu + cilik = bulik
Gedhe + cilik = dhelik
Bapak + gedhe = pakdhe
Mengko + dhisik = koshik
Manut tegese camboran uga kaperang dadi loro yaiku:
a.    Tembung camboran tunggal, yaiku tembung lara sing beda tegese, dikanggo bebarangan, nanging nuwuhake teges anyar. Tuladhane: nagasari (nama makanan), semar mendhem (nama makanan), randha royal. Raja lele (nama beras)kuping gajah (nama makanan)
b.   Tembung camboran wudhar yaiku tembung loro sing beda tegese, dikanggo bebarengan, nanging tegese tetep. Tuladhane: meja kursi, pager wesi, pager kayu, sawo mateng, kendhang jaran.


Miturut hubungan wanda siji lan sijine, tembung camboran bisa dipilah dadi telu, yaiku:
a.       Tembung camboran kang nduweni teges saderajat (kopulatif). Tuladhane: gedhe cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan.
b.      Tembung camboran kang tembung kapindho nerangake tembung sapisan (determinative). Tuladhane: jambu kapuk, pelem gadhung, manuk dara, lsp.
c.       Tembung camboran kang tembumng sapisan nerangake tembung kapindho. Tuladhane: sastra kang parama (linuwih), pandhu putra (putrane pandhu).

KIDANG KENCANA

 MATERI CERITA KIDANG KENCANA Cerita Ramayana Kidang Kencana Cerita Ramayana iku caita kang sampun kawentar ing babad jawa. Ramayana asale s...